Een leeg blad

Een leeg blad, dat is wat ik nu (virtueel dan) voor me zie.
Altijd lastig, want hoe begin je ergens mee? Waar begin je?

Tja, best moeilijk eigenlijk, want wat wil ik met dit blog?
Ik schrijf dit blog in eerste instantie vooral voor mezelf, maar wie weet hoe het zich ontwikkelt.

Eerst maar eens voorstellen.
Ik ben dus Tineke, ik ben 30 jaar oud en ben getrouwd met Richard (31). Richard en ik zijn nu 11 jaar bij elkaar, waarvan we alweer 8,5 jaar getrouwd zijn. Best lang eigenlijk.
Samen hebben we twee kinderen, Sander van net 4 en Ilse van bijna 3.

In het dagelijks leven ben ik vertaler Engels. Ik vertaal allerlei soorten teksten van het Engels naar het Nederlands - boeken, marketingteksten, autotechnische teksten en ondertitels. Nou zal je denken, simpel toch? Nou, nee dus. Dat valt zwaar tegen. Tegen iedereen die denkt dat je met je middelbare school Engels prima kunt vertalen, zou ik willen zeggen "Pas op!" Het lijkt echt makkelijker dan het is. Vertalen is meer dan het gewoon maar letterlijk omzetten van woorden en zinnen van de ene taal in de andere taal. Laatst nog kreeg ik een tekst onder ogen die vertaald was door gewoon bij elk woord op de rechtermuisknop te drukken en vervolgens op vertalen te klikken. Echt, sommige zinnen moest ik echt 5 keer lezen voor ik enig idee had wat er stond! Er gaat veel meer schuil in een tekst dan de zichtbare woorden op papier - voor wie is de tekst geschreven, vanuit welke vorm van Engels is de tekst geschreven (Brits, Amerikaans, Australisch etc.), staat er cultuurspecifieke informatie in de tekst, hoe zakelijk of informeel is de tekst, etc. etc. Je moet met allerlei dingen rekening houden tijdens het vertalen.

En dan heb ik het nog niet eens over ondertitelen, want dat is nog weer een vak apart. Vroeger ergerde ik me groen en geel aan slechte ondertitels (en nog regelmatig overigens) en dacht ik altijd dat ik het veel beter kon. Toen ik mijn eerste schreden in het ondertitelvak zette, bleek dat het veel ingewikkelder was dan het lijkt. Je bent aan allerlei zaken gebonden, leessnelheid, maximum aantal tekens (inclusief spaties) per regel enzovoorts. Bovendien heb je te maken met het probleem dat het Engels vaak minder woorden/kortere woorden gebruikt dan het Nederlands. Als je een Engelse tekst vertaalt naar het Nederlands heb je gemiddeld 15% meer woorden nodig dan het Engels. Bij gewone teksten is dat vaak nog niet zo'n probleem, maar bij ondertitelen dus wel. Je bent dus continu aan het puzzelen met je ruimte en steeds maar aan het inkorten. Soms moet je dusdanig inkorten dat alleen de essentie overblijft en de gemiddelde kijker dus echt zal denken, nou ja zeg, hij/zij laat gewoon de helft weg! Dat doen we dus niet zomaar.... Ik vind ondertitelen heerlijk om te doen, het houd je scherp, de onderwerpen zijn vaak leuk en leerzaam en het is heel afwisselend. De ene dag ben je bezig met een documentaire over de Kombai Stam in Papoea Nieuw-Guinea, de volgende dag ben je bezig met een aflevering van Beverly Hills 90210, om maar een voorbeeld te geven.

Zo, een eerste begin is gemaakt. Morgen meer!